โครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี

kapook_43041

โครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี

 pic8

 

โครงสร้างของโปรแกรมภาษาซีแบ่งออกเป็น  2  ส่วน

1.  ส่วนหัวของโปรแกรม (Head)
          ส่วนหัวของโปรแกรม เรียกว่า Preprocessing Directive  ใช้ระบุเพื่อบอกให้คอมไพเลอร์กระทำการใดๆ ก่อนการแปลผลโปรแกรมในที่นี้คำสั่ง #include <stdio.h> ใช้บอกกับคอมไพเลอร์ให้นำเฮดเดอร์ไฟล์ที่ระบุ คือ stdio.h เข้าร่วมในการแปลโปรแกรมด้วย  โดยการกำหนด preprocessing directives นี้จะต้องขึ้นต้นด้วยเครื่องหมาย # เสมอ
          คำสั่งที่ใช้ระบุให้คอมไพเลอร์นำเฮดเดอร์ไฟล์เข้าร่วมในการแปลโปรแกรม สามารถเขียนได้ 2   รูปแบบ   คือ

  1. #include <ชื่อเฮดเดอร์ไฟล์> คอมไพเลอร์จะทำการค้นหาเฮดเดอร์ไฟล์ที่ระบุจากไดเรกทอรีที่ใช้สำหรับเก็บเฮดเดอร์ไฟล์โดยเฉพาะ

    รูปแบบ     #include  ชื่อไฟล์

              ตัวอย่าง     #include<stdio.h>   หมายความว่า  อ่านไฟล์  stdio.h  เข้ามาด้วย     

  2. #include “ชื่อเฮดเดอร์ไฟล์” คอมไพเลอร์จะทำการค้นหาเฮดเดอร์ไฟล์ที่จะระบุจากไดเรกทอรีเดี่ยวกันกับไฟล์ source code นั้น แต่ถ้าไม่พบก็จะไปค้นหาไดเร็คทอรีที่ใช้เก็บ เฮดเดอร์ไฟล์โดยเฉพาะ

  1. ส่วนของฟังก์ชันหลัก (Main Function)

               ฟังก์ชนหลักของภาษาซี คือ ฟังก์ชัน main() ซึ่งโปรแกรมภาษาซีทุกโปรแกรมจะต้องมีฟังก์ชันนี้อยู่ในโปรแกรมเสมอ จากชื่อฟังก์ชัน main แปลว่า หลัก  ดังนั้น  การเขียนโปรแกรมภาษาซีจึงขาดฟังก์ชันนี้ไปไม่ได้ จากขอบเขตของฟังก์ชันจะถูกกำหนดด้วยเครื่อง  {  และ   }   กล่าวคือ  การทำงานของฟังกชันจะเริ่มต้นที่เครื่องหมาย { และจะสิ้นสุดที่เครื่องหมาย  }

              ฟังก์ชัน main() จะต้องเขียนในรูปของ  int main()  ซึ่งเป็นรูปแบบตามมาตรฐานของ Ansi standard C ซึ่งหมายความว่าฟังก์ชัน main() จะไม่มีการรับค่าใดๆ เข้ามาประมวลผล  แต่จะส่งค่า int กลับไป (int หมายถึง integer ซึ่งเป็นจำนวนเต็มที่ไม่มีทศนิยม) ดังนั้นจะเห็นว่า บรรทัดรองสุดท้ายก่อนจบ จะเขียนว่า return 0;

              การส่งค่ากลับให้ฟังก์ชัน main() ถ้า  return 0; หมายความว่า  โปรแกรมทำงานเสร็จสิ้นสมบูรณ์ ไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ  เกิดขึ้น  แต่ถ้า  return 1;  หรือ return <ค่าอื่นๆ ที่ไม่ใช่ 0 >;  หมายความว่าโปรแกรมจบไม่สมบูรณ์  มีการข้ามการทำงานบางขั้นตอนเพื่อให้โปรแกรมสิ้นสุดลง

                                 คำสั่งสำหรับอธิบายหรือคอมเมนท์ 

        คำสั่งสำหรับอธิบายหรือคอมเมนท์  ในภาษาซี คือ ส่วนที่เป็นหมายเหตุของโปรแกรม มีไว้เพื่อให้ผู้เขียนโปรแกรมใส่ข้อความอธิบายกำกับลงใน source code  ซึ่งคอมไพเลอร์จะข้ามการแปลผลในนี้ที่เป็นคอมเมนท์
  ในภาษาซี  มี  2  รูปแบบ คือ

  1. คอมเมนท์แบบบรรทัดเดียว ใช้เครื่องหมาย //

  2. คอมเมนท์แบบหลายบรรทัด ใช้เครื่องหมาย /*  และ */

     ตัวอย่าง   การคอมเมนท์ในภาษาซี

pic9

 

ตัวอย่าง 2.1.1 โปรแกรมศึกษาโครงสร้างภาษาซี

 

pic10

คำอธิบายโปรแกรม

บรรทัดที่ 1   บอกให้คอมไพเลอร์นำเฮดเดอร์ไฟล์ชื่อ stdio.h  เข้ามาร่วมในการแปลผล โดย stdio ย่อมาจาก  standard  input/output  โปรแกรมได้มีการเรียกใช้งานฟังก์ชัน printf() เพื่อแสดงข้อความออกทางจอภาพ

บรรทัดที่ 2  คือ ฟังก์ชัน int main()  เป็นฟังก์ชันหลักของโปรแกรม  การทำงานโปรแกรมภาษาซี ต้องเริ่มต้น ด้วยฟังก์ชันนี้

บรรทัดที่  3  เครื่องหมาย   {  ระบุจุดเริ่มต้นของฟังก์ชัน  int main()

บรรทัดที่  4  เป็นการเรียกใช้ฟังก์ชัน printf() เป็นฟังก์แสดงผลข้อมูลออกทางจอภาพ

บรรทัดที่  5   เป็นฟังก์ชันใช้รับค่าการกดแป้นพิมท์ 1 ตัวอักษร และไม่แสดงออกบนหน้าจอ

บรรทัดที่  6   return 0; หมายความว่า  โปรแกรมทำงานเสร็จสิ้นสมบูรณ์ ไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ  เกิดขึ้น

บรรทัดที่  7  เครื่องหมาย   {  ระบุจุดสิ้นสุดของฟังก์ชัน  int  main()